Tiyatro Maceramız

Cumartesi günü Zehra ile birlikte ilk tiyatro tecrübemizi yaşadık. İlginç bir gün yaşadık. Çünkü benim küçük kızım ilk kez tiyatroya gitti. Başta biraz endişelendim acaba oturur mu, sıkılır mı diye düşündüm. Ama gayet güzel uyum sağladı. Hatta bitince üzüldü bile...

Ben cuma akşamı tiyatrodan bahsetmeye başladım. Her zaman olduğu gibi önce tiyatronun ne olduğunu, seyircilerin neler yaptığını güzelce ve onun anlayacağı bir dille anlattım. Hatta evde mutfak masasını sahne yaptık. Şeyma, Suzan ve Pepee bize küçük bir gösteri yaptılar.(Şeyma: tek kolu kopmak üzere olan, gece ve gündüz yanından ayırmadığı bebeği. Suzan: banyoda yıkadıkları için artık yürüyemeyen, eskiden yürüyebilen namı-diğer Cicciobello bebeği. Pepee'de küçük peluş oyuncağımız.) Evde ki tiyatromuzu seyrederken bizde seyirci olduk. 10 dakika boyunca oturduk. Oyun bitince de alkışladık. Nitekim evde katlanan tiyatro-sinema koltuklarından olmadığı için ve bir de ben o detayı anlatmayı atladığım için, Zehra o koltuklarda oturmayı tecrübe ederken bayağı eğlendi. Neyse ben en başından anlatayım...

Sabah uyandık, krep yaptık, kahvaltı yaptık sonra Zehra ve Mukaddes(oyun ablamız) birlikte sokağa indiler, geldiler. Bu arada bende biraz kahve keyfi yaptım. Gelince meyvemizi yedik ve üstümüzü başımızı giydik. Sonra atladık bir taksiye, doğru Yunus Emre Kültür Merkezi. Tabi tam uyku saati olunca, Zehram yolda uyudu. Gittik hemen gişeden biletimizi aldık. Salona giriş kuyruğuna girdik. Salondaki yerimizi bulduk ki zaten en arkaymış. Ama Zehra'nın uyanmak gibi bir niyeti yok. Var olan boyun fıtığım daha da bir fıtıklaştı.( Endişeye gerek yok 5 milyon kez başıma gelmişti, en fazla 5 gün ağrıyor. Sonra geçiyor ve yine başka bir haftasonu geliyor:) Neyse sonunda nihayet uyandı. İki dakika içinde de oyun başladı. Pepee şarkıları filan derken birinci perdenin sonuna geldik. Benim kızımda kalktı, dans etti. Oyunlar oynadı ve çok eğlendik. İkinci perde daha da eğlenceli geçti. Seyircileri de oyuna dahil ettiler. Çocuklardan daha çok büyükler ilgi gösterdi diyebilirim. Kısaca gayet keyifliydi.

İlk tiyatro tecrübesi için gayet güzel bir gösteriydi. Bol bol şarkı söyleyebilirsiniz. İkinci perde de seyircilere kocaman toplar atıyorlar. Bu da tabi çocukların çok hoşuna gidiyor. Hatta sanki büyüklerin daha da bir hoşuna gidiyor:)) 

Sonuç olarak en yakın zamanda yine bir tiyatro planı yapmayı hedefliyorum. Şehir tiyatrolarından Kedi ile Palyaço neden olmasın? Bence sizde 2 yaşına basmış olan çocuğunuzla birlikte tiyatroya gidebilirsiniz...

Sevgiyle kalın...