2 yaş mı?....İMDAT

Evet, imdat çünkü benim sevgili kızım artık herşeye hayır diyor. Bu zaten doktorumuzun da öncesinde bilgilendirdiği bir konuydu. İşin aslı biz bütün bunları bekliyorduk. Ama teori ve pratik birbirini pek tutmuyor. Bir defa, çocuğu olmayan bir arkadaşım şöyle demişti ' Görüyorum ki anneliğin %70 i sabır' . Gel bir de şimdi gör sen beni. Anneliğin %88'i sabır:)

İşten eve geliyorum. Eskiden beni dört gözle bekleyen Zehra'nın yerine, bana trip atan küçük kız çocuğu:) Neyse biraz nazına oynuyorum. Oyunlar yapıyorum, şaklabanlıklar yapıyorum, nihayet küçük kuzu geliyor ve sarılıyor.' Göksummm' diyor.

Kıyafet giyene kadar bir savaş, giydikten sonra çıkarana kadar başka bir savaş. Çünkü sebebi havhav'lı tişörtü giymek. Neyse süper anne ona da çözüm üretir. Yaz sıcağında uzun kollu giyemeyeceğine göre, kesersin tişörtün kollarını, oldu sana yazlık tişört:) Bir de tabi gece gündüz giyilen tişörtün leke sorunu oluyor, malum. Onun için artık birşey yapılamaz. Çocuk bu, lekesiz tişört, birşey öğrenilmemiş gün demek.

Gelelim ben yapacağım krizlerine... İşte çözüm üretilmesi en zor kısım. Mümkün olan herşeyi kendi yapmasına izin veriyorum. Yapsın, yaşasın, öğrensin. Ama her durum da bu mümkün olmayabiliyor. Orada artık sınır koymanın vakti gelmiş demektir. Çocuklar kendi sınırlarını belirlemek de zorlanırlar. Ebeveynlerin onlara sınır koyması gerekmektedir. Tabi sebebini anlatarak. Ani fren yapmak, ses getirir bilirsiniz. Çocuklar da malum ağlayabilirler. İşte o nokta da anne-baba tutumu ve kararlığı devreye girer. Siz siz olun, çocuğunuz için aynı kararları alın ve aynı tutumlarda bulunun. Bazen ağlar mı? EVET. Ama herşeye hayır demek olur mu? OLMAZ. 

Sabırlı anneler, uyumlu babalar, mutlu çocuklar...

Sevgiyle kalın.